Fahriddinning ko'ngli

[Verse 1] Ko‘chalarda qadam tashlar o‘ychan bir yigit, Ko‘zlarida yashirin bir g‘am, bir hayot. Do‘stlari davrasida u har doim ochiq, Fahriddin deb tanishar, yuragi musaffo, ochiq. [Verse 2] Stol ustida achchiq ichimlik, sovuq pivo, U dardini yashirar, gohida bo‘lib kulgu. Ko‘p ichar, balki hayotdan topmayin xotir, Lekin do‘stlik yo‘lida u mard, u botir. [Chorus] Fahriddin, ey do‘stim, qalbing o‘tli cho‘g‘, Sendayin sodiq do‘st dunyoda balki yo‘q. Mayli, mayli ichgin, dardlaringni yuv, Sen baribir insonlar ichra eng poki, ezgu. [Verse 3] Odamlar gapirar, ko‘p ichadi deb uni, Bilib bilmayin qoralashar har bir kunini. Ammo bilishmas, u nega tutar qadahni, Qalbida yashirib yurgan u qaysi alamni. [Chorus] Fahriddin, ey do‘stim, qalbing o‘tli cho‘g‘, Sendayin sodiq do‘st dunyoda balki yo‘q. Mayli, mayli ichgin, dardlaringni yuv, Sen baribir insonlar ichra eng poki, ezgu. [Bridge] Bir kun kelib, bu dardlar ham chekinar, Fahriddin qalbida quyosh yana porlar. Ichimlik emas, do‘stlik qolar yod bo‘lib, U yana qaytar hayotga, qalbida nur to‘lib. [Verse 4] U shundayin inson, sodda va samimiy, Qo‘li ochiq, mehribon, balki biroz g‘aribiy. Do‘stlar uchun jonini ham berishga shay, Fahriddin shundayin, uni shundayin anglay. [Outro] Fahriddin... o‘zicha yashaydi, Fahriddin... do‘stini qadrlaydi. Ichimliklar o‘tar, do‘stlik qolar abadiy, Fahriddin, sen shunchaki... haqiqiy.