Отыз жетінің көктемі

[Verse 1] Отыз жеті – өмірімнің жазындай, Жүрегімде гүлдер ашып жатырдай. Бастауыштың балғын үнін тыңдасам, Көңілімнің шаттығына батқандай. Кішкентайлар қол ұстасып жүргенде, Мен өзімді бақыттырақ сеземін. Арман қуып, бояулармен сырласып, Өмірімді көркем етіп келемін. [Verse 2] Қылқаламым – жан сырымның куәсі, Ақ парақта жатыр қиял мұнарасы. Әлемді аралау – басты мақсатым, Жер шарының бар ма екен деп тұрағы. Забирамын, бағымды іздеп жүрген жан, Қиялымды биіктерге сүйреген. Өзімді сүйіп, өмірді де аялап, Жүрегімнің лүпіліне бас игем. [Chorus] Отыз жеті – сезімдердің кемесі, Мендік жүрек махаббатқа елеңдер. Бояулармен өрнектеймін әлемді, Арман құшып, алыстарға жетемін. Мен – Забира, өміріме ғашықпын, Әр таңыма сұлулықпен асықпын. [Verse 3] Кітаптарым, дәптерлерім, сабағым, Оқушылар – бақшадағы гүлдерім. Оларға арнап жарығымды шашамын, Шуағымды төгіп өтер күндерім. Бірақ іштей бір нәзік сыр бүгемін, Жалғыздықтан сезім гүлін теремін. Кім біледі, алда не бар, не күтіп, Махаббатқа есігімді ашамын. [Chorus] Отыз жеті – сезімдердің кемесі, Мендік жүрек махаббатқа елеңдер. Бояулармен өрнектеймін әлемді, Арман құшып, алыстарға жетемін. Мен – Забира, өміріме ғашықпын, Әр таңыма сұлулықпен асықпын. [Bridge] Әлем кең ғой, көргім келер бәрін де, Саяхаттар, жаңа сезім, таң нұры. Жүрегімде жалын бар ғой, жас әлі, Махаббаттың келер сәті, тағдыры. [Outro] Менің жасым – менің жазғы гүлдерім, Забирамын, бояулармен күндемін. Өзімді сүйіп, бақытты өтермін, Махаббатты күтіп, әлем кеземін...