Фариштаи хонадон

[Verse 1] Дар нигоҳаш нури меҳру вафо мебинам, Дар вуҷудаш олами пурсафо мебинам. Бо табассум мекунад ҷаҳонамро равшан, Ӯст он касе, ки дорад қалби поку гулшан. [Verse 2] Басонат, эй ҳамсари ҷону дилу азизам, Барои ишқи ту ман шеърҳо менависам. Ту зиндагиро бароям гулбоғ кардӣ, Бо омаданат ғамҳоро аз дил дур кардӣ. [Chorus] Басонат, туӣ нури чашмони ман, Туӣ ҳастиву асли паймони ман. Барои ман ду гавҳар овардӣ ба дунё, Ҳадияҷону Абдураҳмон — туҳфаи зебо. [Verse 3] Ҳадияҷон чун гули навшукуфта дар хона, Абдураҳмон бошад барояш ҷовидона. Ин ду фарзанди ширин, меваи дили ту, Ҳама хушбахтӣ пайваст бо номи ту. [Chorus] Басонат, туӣ нури чашмони ман, Туӣ ҳастиву асли паймони ман. Барои ман ду гавҳар овардӣ ба дунё, Ҳадияҷону Абдураҳмон — туҳфаи зебо. [Bridge] Аз Худо хоҳам ҳамеша боши саломат, То абад монем дар ин роҳи муҳаббат. Дасти ту дар дасти ман, роҳи мо боз аст, Ишқи мо бо ту ҳамеша сарфароз аст. [Outro] Басонат, туро бениҳоят дӯст медорам, То нафаси охир туро мепарастам. Ҳадияҷону Абдураҳмон — зиндагии мо, Туӣ ҳама чизи ман, эй ҳамсари танҳо.