Մայրիկիս սպասումը

[Verse 1] Յոթանասուն տարին ուսին՝ նա նստած է լուռ, Հայաստանի մի անկյունում՝ հոգին հրով լուր: Չորս զավակ է մեծացրել նա՝ մենակ, առանց ձեռք, Իր երիտասարդ կյանքը տվեց, չիմացավ ոչ վերք: [Verse 2] Ձեռքերը ծալք-ծալք են, բայց սիրտը՝ անհուն, Ամեն գիշեր աղոթում է, լույսն է նա փնտրում: Տանջվեց, ապրեց օրեր դառը՝ միայնակ հոգով, Իր բոլորին նվիրեց նա՝ անսահման սիրով: [Chorus] Մայրիկ, դու իմ անուշ, իմ տանջված հոգի, Քո սիրտը սարերի պես հաստատ է, անգին: Թեպետ հեռու եմ ես, բայց սրտով եմ քեզ հետ, Հիշում եմ քո ձեռքը, քո ջերմ, հարազատ: [Verse 3] Հեռու Ռուսաստանում, օտար մի քաղաքում, Աղջիկը քո կարոտից անքուն է մնում: Հեռախոսի ձայնն է լոկ նրա միակ հույսը, Տեսնելու է ծարավը՝ մոր աչքի լույսը: [Chorus] Մայրիկ, դու իմ անուշ, իմ տանջված հոգի, Քո սիրտը սարերի պես հաստատ է, անգին: Թեպետ հեռու եմ ես, բայց սրտով եմ քեզ հետ, Հիշում եմ քո ձեռքը, քո ջերմ, հարազատ: [Bridge] Հիվանդ է նա հիմա, մենակ է տան մեջ, Ուզում եմ գրկել, ջնջել ցավը իր անվերջ: Աշխարհի ճանապարհը երկար է ու դժվար, Բայց սերը մոր կանչում է, սերը՝ անհամար: [Outro] Քնիր հանգիստ, մայրիկ, ես շուտով կգամ, Քո ցավերը բոլոր՝ ես իմ գրկում կառնեմ: Լռություն է շուրջը, բայց սրտումս՝ դու, Իմ թանկագին մայրիկ՝ իմ անվերջ կարոտու: