Ҷаҳону Дунёи Ман

[Verse 1] Аз ҳамон рӯзе, ки вохӯрдем, дилам шуд беқарор, Дунёи ман ранг гирифт, омад ба баҳорам баҳор. Шарофатҷонам, туӣ чароғи хонадони ман, Ҳар як нафасам бо туст, эй оромии ҷони ман. Дар ин шаҳри бузург, миёни ҳазорҳо одам, Танҳо туӣ ҳамроҳам, мебарӣ аз дилам ғам. [Verse 2] Дастатро медорам, ҳис мекунам гармии туро, Ҳеҷ кас иваз карда наметавонад ҷои туро. Хандаҳои ту — беҳтарин мусиқӣ дар гӯши ман, Вақте паҳлӯям ҳастӣ, меравад аз сар ҳуши ман. Барои ман ту танҳо ҳамсар нестӣ, эй нигорам, Ту фариштаи манӣ, ман ба ту бовар дорам. [Chorus] Шарофатҷонам, ҳамсари ман, ҷаҳону дунёи ман, Туӣ таъбири зеботарин хобу сухани ман. Туро бениҳоят дӯст медорам, инро бидон, Шавҳарат Рамзиёр бо туст то охири замон. Шарофатҷонам, ҳамсари ман, ҷаҳону дунёи ман, Дар ин ҳаёт танҳо туӣ орзуву ниёзи ман. [Verse 3] Ҳамин тавр гузарад рӯзҳо, ману ту якҷоя, Муҳаббати мо баландтар аст аз ҳар як поя. Рэп мехонам барои ту, аз таҳи ин дили пок, Барои ҳар як лаҳза бо ту, шукр бар афлок. Ки туро ба ман дод, эй гавҳари ноёби ман, Дар шабҳои торик туӣ ситораи тобони ман. [Verse 4] Қадам ба қадам меравем сӯи ояндаи дурахшон, Бо ту ҳеҷ гоҳ наметарсам аз туфону борон. Нигоҳ кун ба чашмонам, он ҷо танҳо акси туст, Муҳаббати ман ба ту ҳамеша содиқу дуруст. Рамзиёр танҳо барои ту мехонад ин сатрҳоро, Барои ту ба назм меорам тамоми ҳарфҳоро. [Chorus] Шарофатҷонам, ҳамсари ман, ҷаҳону дунёи ман, Туӣ таъбири зеботарин хобу сухани ман. Туро бениҳоят дӯст медорам, инро бидон, Шавҳарат Рамзиёр бо туст то охири замон. Шарофатҷонам, ҳамсари ман, ҷаҳону дунёи ман, Дар ин ҳаёт танҳо туӣ орзуву ниёзи ман. [Bridge] Баъзан ҳаёт душвор аст, аммо ту ҳастӣ паҳлӯм, Бо як табассуми ту гум мешавад ҳар як дардм. Дастам дар дасти ту, нигоҳам ба сӯи ту, Ҳамаи ҳастии ман фидои як бӯи ту. [Outro] Шарофатҷонам... Ҷаҳону дунёи ман... Туро бениҳоят дӯст медорам... Шавҳарат Рамзиёр... Ҳамеша бо ман бимон, ҳамсари азизам.